مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی دکتر شيخ

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

به دستورات عمل نمي كند - مرتباً درخواست دارد - نق ميزند - نمي تواند از والدين جدا شود - كج خلقي مي كند - بدغذايي مي كند - دروغ مي گويد - شب ادراري دارد ...

نمي تواند از والدين جدا شود :

براي برخي از كودكان جدا شدن از والدين بسيار سخت است .

حتي هنگامي كه غريبه اي هم در اطراف نيست ، ممكن است دايما جلوي شما را بگيرد و سايه به سايه در تمام خانه همراه شما بيايد . اگر احساس جدايي بكند ، خودشان را دور پاي شما مي پيچاند و محكم آنرا مي گيرد وگريه ميكند . چه بايد كرد؟

- از همان كودكي مكاني را براي كودك اختصاص دهيد تا كودك بداند آنجا مال خودش است . بدينوسيله احساس استقلال را در كودك خود تقويت كرده ايد .

- هنگامي كه چيزي از جلوي چشم يك كودك دور شد ، در نظر او ديگر كاملا رفته است . دالي موشه بازي كنيد . دستانتان را جلوي صورتتان بگيريد و سپس آنرا به سرعت برداريد ، اين بازي را كودكان بزرگتر از 5 ماه دوست دارند. اين كار هم آنها را سرگرم مي كند و هم احساس كامل كنترل آنها بر محيطشان را نيز افزايش مي دهد ، چون احساس مي كنند ، مادرشان باز خواهد گشت .

- با بزرگتر شدن كودك با او قايم باشك بازي كنيد و به تدريج زمان و فاصله بازي را در خانه بيشتر كنيد . به اين ترتيب جدا شدن از شما را راحتتر مي پذيرد . زيرا اين كار با بازي انجام مي گيرد . البته توجه داشته باشيد كه به مدت طولاني آنها را تنها نگذاريد .

- در مورد كودكان نو پا اجازه دهيد تمام قسمتهاي خانه را بشناسد و اگر از جلوي چشم دور شد ، وقتي به سوي شما بازگشت به او نشان دهيد كه از ديدن او خوشحال شده ايد و وقتي را با او صرف كنيد .

- كودك شما بايد ياد بگيرد كه با اينكه شما او را ترك كرده ايد ، برمي گرديد . همچنين بسياري از روانشناسان معتقدند كودكاني كه زمان نوزادي دور و برشان شلوغ بوده است و به آنها اجازه داده شده است كه احساس عدم وابستگي در آنها رشد كند ، احتمال كمتري دارد كه هنگام ترك كردن والدين ، بترسند .

- وقتي خانه را ترك مي كنيد اطمينان حاصل كنيد كه يك مراقب با محبت و دلسوز در كنار كودك شماست . حين خارج شدن از منزل ، اجازه ندهيد كه گريه هاي كودك زياد روي شما تأثير بگذارد ، چون ناراحتي شما ، ناآرامي او را تشديد مي كند.

- فردي كه قرار است در نبود شما از كودك مراقبت كند حداقل يك ساعت قبل از ترك كردن منزل توسط شما، در خانه حضور پيدا كند .تا در اين مدت در كنار شما ، كودك ، با مراقب خو بگيرد . به اين ترتيب وقتي شما كودك را ترك مي كنيد ، اوضاع بهتر است .

- به كودك بگوييد ، كي او را ترك مي كنيد و كجا مي رويد و كي بر مي گرديد ، حتي اگر كودك شما معني زمان را نمي فهمد توجه كنيد كه هيچ گاه بدون گفتن خداحافظي كودك را ترك نكنيد .

- هنگامي كه زمان رفتن رسيده است ، برويد . دو دل نباشيد . خداحافظي بگوييد و بعد به سرعت محل را ترك كنيد . كودك نبايد احساس كند در مورد جدايي از شما حق انتخاب دارد و يا اگر به اندازه كافي سر و صدا راه بياندازد مي تواند شما را از رفتن منصرف كند . نبايد اجازه دهيد احساس بي اطميناني شما او را تحت تأثير قرار دهد .

- پيش از آنكه كودكتان را ترك كنيد به او بسيار محبت كنيد و زمان بيشتري را با او صرف كنيد . وقتي هنوز به شما آويزان نشده او را بسيار ببوسيد و در آغوش بگيريد .

- هنگام ترك خانه به او بگوييد چون گريه نكرده و آويزان نشده ، به او جايزه خواهيد داد : (( چون بچه بزرگي شدي و خداحافظ گفتي يك جايزه خوب مي گيري . ))

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

به دستورات عمل نمي كند - مرتباً درخواست دارد - نق ميزند - نمي تواند از والدين جدا شود - كج خلقي مي كند - بدغذايي مي كند - دروغ مي گويد - شب ادراري دارد ...

كج خلقي مي كند :
براي اينكه كودك بياموزد كج خلقي و بد اخلاقي رفتار شايسته اي نيست و با داد و بي داد راه انداختن و خود را به زمين كوبيدن نمي تواند به مراد دل خود برسد ، چه بايد كرد ؟

 

- اول از همه بايد توجه كنيد كه به بد اخلاقي هاي كودك بي اعتنايي كنيد. هدف اصلي اين كج خلقي ها، جلب توجه والدين مي باشد و بهترين راه حذف آن ، بي اعتنايي به كودك در حال كج خلقي است . به اين منظور ، وقتي مي بينيد كودك در حال جيغ و فرياد است ، به كار خود بپردازيد و يا اگر با كسي مشغول صحبت هستيد ، به آن ادامه دهيد و حتي مي توانيد از اتاق بيرون برويد . ( البته بايد وضعيت را زير نظر داشته باشيد ) ممكن است با بيرون رفتن شما از اتاق كودك دوباره به دنبال شما بيايد ، ولي شما به بي اعتنايي خود ادامه دهيد . مراقب باشيد به كودك اصلا نگاه نكنيد . چون حتي يك نيم نگاه مي تواند قطع شدن سر و صدا را به تعويق بياندازد .

- اگر از ناديده گرفتن سر و صداي كودك عاجزيد ، از روش تكرار يك عبارت استفاده كنيد تا رفتار او را تغيير دهيد . در فواصل گريه او هر چند دقيقه مثلا بگوييد :(( نمي شه با تلويزيون بازي كني ، وقتي گريه ات تمام شد بيا تا با هم يك بازي ديگه بكنيم . )) و سپس مدتي به گريه او توجه نكنيد و هيچ چيز ديگري نگوييد . البته اگر با اين روش گريه كودك شديدتر شد تعجب نكنيد چون اين ثمره توجه شما به بد اخلاقي اوست . در صورت لزوم دوباره جمله خود را تكرار و تكرار كنيد .

با بي اعتنايي شما به كودك ، او كم كم در مي بايد كه با گريه كاري از پيش نمي رود و از اين رفتارش به تدريج خواهد كاست .

- وقتي گريه و زاري كودك به پايان رسيد ، درباره آن صحبت نكنيد . وقتي كودك بعد از تمام شدن گريه اش نزد شما آمد به او توجه كنيد .

- يك راه حل ديگر اين است كه كودك را به محل ديگري ببريد . به كودك بگوييد اگر باز هم داد و فرياد كند اشكالي ندارد ولي بايد به اتاق ديگري برود . او را به اتاق ديگري ببريد و خودتان بيرون بياييد . به او بگوييد تا وقتي ساكت نشده حق بيرون آمدن ندارد .

- اگر كودكتان رفتار درست نشان داد ، براي تقويت رفتارش او را تحسين كنيد . البته هيچ وقت به او نگوييد (( متشكرم كه داد و فرياد نمي كني .)) بلكه به او بگوييد (( نمي دوني چقدر از اينكه به حرفهاي من گوش مي كني خوشحالم )) . وقتي كودك بد اخلاقي نمي كند به او توجه بيشتري بكنيد . در طول روز به طور مرتب او را تحسين كنيد و به هر كار خوبي كه انجام مي دهد ، توجه كنيد . در يك تقويم تعداد روزهايي را كه كودك خوش اخلاق بوده مشخص كنيد و آنرا به كودك نشان دهيد .

- هيچ وقت اجازه ندهيد كودك از بد اخلاقي و گريه به عنوان وسيله اي براي فرار ازمسئوليت استفادهكند.

فرض كنيم شما به كودكتان گفته ايد بايد اسباب بازيهايي را كه ريخته جمع كند ، ولي او دايما مي گويد ( الان ، الان ) ولي اين كار را انجام نمي دهد . سرانجام شما عصباني مي شويد و با فرياد به او مي گوييد ( آنها را جمع كن !) اين بار كودك شروع مي كند به گريه و داد و فرياد مي كند و خودش را به زمين مي كوبد . مادر او را به اتاقش مي فرستد تا ساكت شود . در همين حين با عصبانيت اسباب بازيها را جمع مي كند ، كودك وقتي ساكت مي شود و از اتاق بيرون مي آيد ، ديگر لازم نيست اسباب بازيها را جمع كند چون مامان آنها را جمع كرده . به اين ترتيب او توانسته با ناآرام كردن اوضاع ، از زير بار مسئوليت فرار كند.

براي اينكه چنين موقعيتي پيش نيايد ، به كودك به طور دقيق بگوييد بايد چه كاري انجام دهد و گرنه ، تنبيه مي شود . نبايد چندين بار تذكر بدهيد و دستورتان را تكرار كنيد . پس از تنبيه كردن حتما كودك را واداريد كاري را كه از او خواسته بوديد ، انجام دهد . مي توانيد به او بگوييد (( اگر الان اسباب بازيهايت را جمع نكني به عنوان تنبيه بايد لباسهايت را هم تا كني )) و بر سر حرف خود بايستيد .

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

به دستورات عمل نمي كند - مرتباً درخواست دارد - نق ميزند - نمي تواند از والدين جدا شود - كج خلقي مي كند - دروغ مي گويد - شب ادراري دارد

 

بد غذايي مي كند

شما هم احتمالا شاهد جنگ پدر و مادر با كودك بر سر غذا خوردن بو ده ايد . پدران و مادران مي خواهند كودكان خردسال آنها غذايي مقوي بخورند و وقتي فكر مي كنند كه درست تغذيه نشده اند ، نگران مي شوند . در اين جا چند توصيه مختصر در مورد نحوه رفتار با غذا خوردن كودك ارايه مي دهيم .

  • مصرف خوراكي ها را بين وعده ها محدود كنيد. ميان وعده ها مي توانند شامل مواد غير مغذي اي مثل چيپس و اسنك و لواشك باشند و يا موادي مغذي مثل گردو ، ميوه ، كشمش ، پنير . در هر حال اين مواد باعث سيري كودك شده و اشتهاي او را از بين مي برند .
  • سعي كنيد زمان صرف غذا براي كودك نشاط آور باشد . بگذاريد در چيدن و پختن غذا كمك كند.به غذا ها تنوع و جاذبه بدهيد . شكل غذا را متنوع كنيد مثلا مي توانيد پوره سيب زميني را به شكل گل و ستاره با خامه پاش تزيين كنيد و يا با سبزيجات صورتك ترسيم نماييد . به رنگ و ظاهر و طعم غذا بايد دقت كنيد .
  • در بيشتر اوقات مقاومت كودك در برابر غذا خوردن، با فشار و اصرار والدين به غذا خوردن او تشديد مي شود.
  • بشقابش را پر نكنيد و كاري نداشته باشيد كه مي خورد يا نمي خورد . اگر غذايش را تمام كرد از او نپرسيد كه آيا باز هم مي خواهد يا خير . اگر بيشتر خواست فورا به او بدهيد . مطمئن شويد كه بين وعده ها چيزي نمي خورد .
  • هرگز با بشقاب غذا دنبال كودك ندويد و به او التماس نكنيد كه غذا بخورد ، هر چه شما بيشتر دراين گونه رفتارها اصرار كنيد با شكست بيشتري مواجه خواهيد شد . چون كودك از اين حساسيت شما بر عليه خود شما و براي جلب توجه شما بيشتر استفاده خواهد كرد .
  • براي كودك پاداش تعيين كنيد . اگر خوب غذا خورد و بهانه گيري نكرد ، پس از اتمام غذا به او بگوييد ، چون خوب غذا خورده است مي تواند تلويزيون تماشا كند و يا بستني بخورد .

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

به دستورات عمل نمي كند - مرتباً درخواست دارد - نق ميزند - نمي تواند از والدين جدا شود - كج خلقي مي كند - بدغذايي مي كند - دروغ مي گويد - شب ادراري دارد ...

دروغ مي گويد :

براي كودكان ياد گرفتن تفاوت بين حقيقت و دروغ و افسانه نياز به زمان دارد . براي حتي كودكان كلاس اولي هم درك اين واقعيت مشكل است .

دكتر ژان پياژه علت دروغ گويي را چنين بيان مي كند : كودكان تا حدود چهار سالگي بر اساس خشنودي والدينشان رفتار مي كنند . بدين معنا كه (( هر چيز مامان و بابا رو خوشحال كنه خوبه و هر چيز باعث بشه عصباني و ناراحت بشن بده )) .

پس اگر كودكي گلدان مورد علاقه مادرش را شكست براي جلوگيري از عصباني شدن مادر ، مي گويد كه گلدان را نشكسته .

براي اينكه از دروغ گويي كودك بكاهيد مي توانيد از روشهاي زير استفاده كنيد :

- سعي كنيد خودتان الگوي رفتاري خوبي براي فرزندتان باشيد . كودكان هر چه ببينند و بشنوند ، ياد مي گيرند و آنرا اجرا مي كنند . بخصوص اگر چيزي كه مي بينند ، رفتار و گفتار والدينشان باشد -كه مورد علاقه آنهاست . پس بهتر است بكوشيم تا با رفتار درست خود ، الگوي مناسبي براي كودك باشيم .

- كودك را در موقعيتي قرار ندهيد كه مجبور شود دروغ بگويد . مثلا كودك شما گلداني را شكسته ، شما سراسيمه به سمت او مي رويد و مي گوييد (( تو گلدان را شكستي ؟ )) مشخص است كه او در اين شرايط دروغ خواهد گفت : (( نه )) . اگر مطمئن هستيد كه كودك كاري را انجام داده ، انكار كودك را ناديده بگيريد و به اصل ماجرا بپردازيد و از كودك سؤال نكنيد . به جاي سؤال كردن به صورت يك جمله خبري به كودك بگوييد چه كاري انجام داده است . بهتر است در اين مثال مادر بگويد : (( واقعا از دستت عصباني شدم چون گلدان را شكستي ! ))

- به كودك بگوييد ، اگر راست بگويد كمتر جريمه مي شود و اگر دروغ بگويد جريمه اش دو برابر مي شود . به گفته خود عمل كنيد . تنبيهي كه در نظر مي گيريد نبايد آنقدر سخت باشد كه كودك ترجيح دهد دروغ بگويد . در اين صورت او براي فرار از تنبيه دروغ مي گويد و شانسش را امتحان مي كند . اگر شما نفهميد كه او دروغ گفته ، او از تنبيه فرار كرده است و اگر بفهميد هم چيزي از دست نداده است .

- ابتدا كودك را براي عمل نادرستش مثل شكستن گلدان تنبيه كنيد . و بعد به مسأله دروغ گويي او بپردازيد . يعني دو تنيبه جداگانه كه نبايد خيلي شديد باشد . و علت هر دو را برايش توضيح دهيد .اگر تنبيه بي اجازه دست زدن به شكلاتها اين است كه تا دو روز از خوردن شكلات محروم باشد ، به خاطر دروغ گويي دو روز ديگر هم اضافه مي شود . به اين ترتيب كودك مي فهمد كه اگر راست بگويد جريمه اش نصف خواهد شد .

- سعي كنيد راست گويي را در كودك تقويت كنيد . اگر كودك شما شيشه مربا را شكسته و به جاي اينكه بگويد ( من نكردم ) بگويد ( ببخشيد ) او را به خاطر راستگويي اش تشويق كنيد و بعد براي شكستن شيشه مربا جريمه تعيين كنيد يا اگر كودك به شما راست گفت كه كجا رفته است به او بگوييد به خاطر راستگويي اش به او اطمينان داريد و باز هم به او اجازه خواهيد داد كه جاهاي بيشتري برود . اگر كودك شما قبل از اينكه شما بفهميد خودش كارش را اعتراف كرد ، جريمه كمتري براي او در نظر بگيريد . البته بايد مراقب باشيد كه فريب كودك خود را نخوريد .

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

ادرار در رختخواب - دستگاه تناسلي زنان - دستگاه تناسلي مردان - كليه ها ومجاري ادراري - آزمايش ادرار - آنچه والدين راجع به شب ادراري بايد بدانند

آنچه كه كودكان لازم است در مورد شب ادراري بدانند.

شب ادراري مسئله اي است كه ميليونها خانواده هر شب با آن در گيرند. بسيار درميان كودكان زير 6 سال معمول است و مي تواند تا سالهاي پيش از نوجواني ادامه يابد.

پزشكان با اطمينان علت شب ادراري يا علت توقف آن را نمي دانند. اما بخش طبيعي اي از رشد و نمو محسوب مي گردد و كودكان در نهايت از اين حالت خارج مي شوند.اكثر مواقع شب ادراري علامتي از هيچ مسئله پزشكي يا عاطفي جدي نيست .

شب ادراري به هر علتي مي تواند براي خانواده ها بسيار استرس زا باشد. كودكان دچار شرمندگي مي شوند و از اينكه شب را در منزل دوستي يا اردويي به سر ببرند نگرانند. اغلب والدين از توقف آن درمانده مي شوند.

چقدر شب ادراري عادي است؟

شب ادراري اوليه ، معمولاً‌ در زماني كه كودكان نو پا هستند شروع مي شود . در ميان كودكان 6 ساله و كوچكتر بسيار معمول است . حدود 15 درصد از شش ساله ها شب ادراري دارند و تقريبا‌ً 5 درصد از 10 ساله ها شب ادراري دارند. شب ادراري اغلب در خانواده ها بين افراد منتقل مي گردد. اكثر كودكاني كه شب ادراري دارند فاميلي دارند كه وي نيز شب ادراري داشته است. اگر والدين در زمان بچگي شان هر دو شب ادراري داشتند احتمال زيادي است كه كودكشان هم شب ادراري داشته باشد.

كنار آمدن با شب ادراري

شب ادراري معمولاً‌ خود به خود برطرف مي گردد. اما تا زماني كه وجود دارد مي تواند براي كودكتان ناراحت كننده و شرم آور باشد بنابراين حمايت و تشويق در طول اين دوره مهم است.

اطمينان بخشيدن به كودك از اينكه شب ادراري بخش عادي اي از رشد و نمو است و براي هميشه ادامه ندارد فكر خوبي است. اگر به كودكتان بگوييد اعضاي ديگر خانواده هم در زمان بچگي با اين موضوع روبرو بودند براي كودك آرامش بخش ممكن است باشد.

ممكن است بخواهيد به كودكتان ياد آوري كنيد كه پيش از خواب به دستشويي برود بعضي والدين سعي مي كنند نيمه شب كودكشان را بيدار كنند اما اكثر مواقع يان روش‌ها به ختم شب ادراري منجر نمي‌شود.

وقتي كودكتان بيدار مي شود در حاليكه ملحفه اش خيس است به كودك در عوض كردن ملحفه كمك كنيد . توضيح دهيد نيازي به تنبيه نيست اما بخشي از اين دوره است. ممكن است حتي با دانستن اينكه كودك كمك كند احساس بهتري پيدا كند .

چه موقع با پزشك كودكتان صحبت كنيد.

در موارد نادري كه شب ادراري ناگهان شروع مي شود و با علائم ديگر همراه است مي تواندعلامتي ازوضعيت پزشكي ديگري باشد و بخواهيد با پزشك كودكتان صحبت كنيد . پزشك علائم عفونت مجراي ادراري ، يبوست،مشكلات مثانه،‌ديابت يا استرس شديد را بررسي مي كند. اگر كودكتان ناگهان پس از حداقل 6 ماه خشك بودن شروع بهشب ادراري كرد فكر خوبي است كه به پزشكش بگوييد اگر كودكتان در طول روز شلوارش را خيس كند، ‌در مدرسه يا در خانه رفتار بدي را در پيش گيرد يا از سوزش به هنگام ادرار كردن شكايت كند ممكن است بخواهيد با پزشكش تماس بگيريد.

در ضمن، حمايت وصبوري شما مي تواند مسيري طولاني در كمك به كودكتان باشد تا احساس بهتري از شب ادراري داشته باشد به خاطر داشته باشيد تقريباً‌ در تمامي موارد روزهاي خشك در پيش رو است.