بررسی کشت وسایل ، محلول ها و دست پرسنل بخش NICU بیمارستان امام رضا (ع) مشهد درسالهای 85-84

- دکتر احمد شاه فرهت ، فوق تخصص نوزادان ، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، مرکز تحقیقات نوزادان ، بیمارستان امام رضا (ع)

- دکتر اشرف محمدزاده ، فوق تخصص نوزادان ، استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات نوزادان ، بیمارستان امام رضا (ع)

- احمد جمشید رضایی ، انترن بخش NICU ، مرکز تحقیقات نوزادان ، بیمارستان امام رضا (ع)

- محور امیری ، سرپرستار بخش NICU، مرکز تحقیقات نوزادان ، بیمارستان امام رضا (ع)

مقدمه : عفونتها از علل مرگ و میر نوزادان می باشد و عفونتهای بیمارستانی ناشی از وسایل و مواد آلوده می تواند عامل مرگ و میر نوزادان بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان باشد . با توجه به اینکه عفونتهای بیمارستانی در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیش از 11% می باشد . ما بر آن شدیم تا از وسایل و محلول های مصرفی و دست پرسنل بخش مراقبتهای ویژه نوزادان را در سالهای 85-84 کشت گرفته تا بر اساس آن نوع باکتری و وسایلی که بیشترین آلودگی را داشته است مشخص نماییم و نسبت به پیشگیری از آلودگی و ضدعفونی نمودن آنها توجه جدی صورت گیرد .

روش کار :

کلیه ابزار مرتبط با نوزاد در سالهای 85-84 مورد بررسی قرار گرفت . به این صورت که هر هفته روزهای سه شنبه دو نمونه از وسایل ، تجهیزات ، پرسنل و مواد مصرفی به صورت اتفاقی توسط سر پرستار بخش مراقبتهای ویژه نوزادان انجام داده شد که در صورت مثبت بودن کشت ، وسایل ضدعفونی شده و کشت مجدد ارسال می گردید .

نتایج : 160 کشت انجام شد که 67 مورد استریل ( 42% ) و 93 مورد آلوده ( 58% ) بود و از محل ها و وسایل که نمونه گیری انجام شده شایعترین ژرم ، باسیل گرم مثبت غیر پاتوژن 40 مورد ( 43% ) ، استاف کواگولاز منفی 21 مورد ( 5/22% ) و استافیلوکوک اورئوس 10 مورد ( 7/10% ) بود .

شایعترین محل آلودگی در بررسی انجام شده به ترتیب انکوباتور ، محلول ها و دست پرسنل می باشد .

نتیجه گیری : نتایج این مطالعه نشان می دهد که شایعترین ژرم آلوده کننده مشابه ژرم عفونتهای بیمارستانی در بخش های NICU می باشد و شایعترین محل آلوده ، انکوباتور و دست پرسنل است .

توصیه : شستشوی دست و انکوباتور را باید در بخشهای مراقبت ویژه نوزادان توصیه نمود .

واژه های کلیدی : نوزادان – بخش مراقبت ویژه – آلودگی – وسایل

The Prevalence of Attention Deficit Hyperactivity Disorder in preschool children in Mashhad, North-East of Iran

Ebrahim Abdolahian MD*, Iraj Vosoogh MD**

Abstract

Backgroun: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is one of most common childhood-Onset psychiatric disorders. Although the onset of ADHD is paucity of data on the prevalence of the disorder in preschool-age children.

This study was performed to determine the prevalence rate of ADHD in preschool-age children in kindergartens of Mashhad, North-East of Iran.

Methods: one thousand eighty-three (553 males and 530 females) children aged between five and six years, were selected at random form 155 kindergartens in ten districts of Mashhad. The ten-item Conner s index questionnaire was completed for each child by teachers and parents.

Parents of children whose scores were positive for ADHD (>15) were interviewed by a psychiatrist and the ADHD was diagnosed based on DSM-IV diagnostic criteria and the Schedule for Affective Disorders and Schizphrenia for School-Age Children Present and Lifetime Version.

Results: One hundred thirty-three (12.3%;CI5%;10.3-14.2%) children were diagnosed to have ADHD in preschool-age Children in North-East of Iran is consistent previous studies in other countries. This study recommends the need for diagnosis and treatment of ADHD in preschool-age chidren

عوامل پیش گویی کننده نیاز به ترانسفوژن در نوزادان با وزن تولد بسیار کم تحت درمان با اریتروپوئتین

زهره بدیعی، فوق تخصص نوزادان،استادیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

روش اجرا: در فاصله خرداد 1384 تا اسفند 1385 تعداد 36 نوزاد VLBW در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بستری شدند. این نوزادان تحت درمان با اریتروپویتین به میزان

IU/kg 400 بصورت زیر جلدی و سه بار در هفته همراه با قطره اهن به میزان mg/kg 6 روزانه قرار گرفتند.

نتایج: میانگین سن حاملگی و وزن نوزادان به ترتیب 1/2 ±5/30 هفته و 134±1270 گرم بود متوسط هماتوکریت قبل از شروع درمان 6/5 ± 5/39 بود . میانگین خون تزریق شده به ازای هر نوزاد 13± 7/7 میلی لیتر بود .7/26% نوزادان نیاز به ترانسفوژن داشتند.اختلاف اماری معنی داری از نظر سن حاملگی، وزن تولد، هماتوکریت اولیه، میزان حجم خونگیری،و طول مدت تهویه مکانیکی بین نوزانی که نیاز به ترانسفوژن داشتند و نوزادانی که نیاز به ترانسفوژن نداشتند ،وجود داشت . مهمترین عوامل پیشگویی کننده ترانسفوژن شامل :هماتوکریت اولیه ( g/dl1 ; 98/1 OR ( ،وزن تولد ( g00 1 ; 3/2 OR ( ،و سن حاملگی

( هفته 1 ; 89/ 1OR ) بود.

بحث و نتیجه گیری: گرچه استفاده از اریتروپوئتین باعث کاهش نیاز به ترانسفوژن در نوزادان VLBW میشود ولی این نوزادان باز هم در خطر تزریق خون هستند. در بیشتر مواردی که زایمان شروع شود ، مجبور به ختم حاملگی هستیم بنابر این تلاش در جهت افزایش هماتوکریت اولیه نوزاد میتواند راهکار مناسبی باشد.

واژه های کلیدی : نوزاد،وزن تولد بسیار کم، اریتروپوئتین، انمی

پيامد ترخيص نوزادان نارس پس از رسيدن به وزن 1500 گرم از بخش نوزادان

دكترموسي احمدپور، فوق تخصص نوزادان

سابقه و هدف:ترخيص زودرس نوزادان نارس از بيمارستان، مبحثي مهم در طب اطفال به شمار ميآيد و داراي معيارهاي مدون جهاني است. اين معيارها با اندكي تفاوت در ايران به اجرا در ميآيند. براساس اين معيارها نوزادان نارس زماني از بيمارستان مرخص ميگردند كه به وزن2100-1800 گرم رسيده باشند، ولي در بيمارستان كودكان اميركلا؛ نوزادان نارس زماني كه به وزن1500 گرم برسند و ساير معيارهاي ترخيص را داشته باشند از بخش مرخص ميگردند. اين مطالعه در پي بررسي پيامدهاي اين شيوه ترخيص ميباشد.

مواد و روشها:اين مطالعه به صورت تحليلي - گذشته نگر با بررسي 100 نوزاد نارس كه با وزن 1500 گرم ازبيمارستان مرخص شدند و مقايسه پيامدهاي ترخيص اين گروه با گروه كنترلي، شامل 150 نوزاد باوزن ترخيص 1600 الي 2500 گرم انجام گرديد. اين 2 گروه، در بخش نوزادان بيمارستان اميركلابستري بوده اند. پيامدهاي ترخيص، در 3 بخش شامل: مرگ، نياز به ويزيت اوژانس و بستري مجدددر بيمارستان؛ هر يك حداقل طي 3 ماه پس از ترخيص، تحت پيگيري قرار گرفت. اطلاعات حاصل در پرسشنامه ويژه ثبت و از طريق نرم افزار آماري SPSS آناليز گرديد. يك Pvalue كمتر از 05/0معني دار تلقي شد.

يافته ها:موارد مرگ، در گروه مورد مطالعه و گروه شاهد يكسان بوده است. (2 مورد در مقابل 2 مورد)؛بستري مجدد در گروه مورد مطالعه 15 مورد و در گروه شاهد در 21 نوزاد رخ داده است،)855/0=Pvalue؛ ولي نياز به ويزيت اوژانس در گروه مورد مطالعه 31 مورد و در گروه شاهد 15 موردبوده است، 00/0=Pvalue.

آزمون آماري كاي- دو نشان ميدهد كه فقط نياز به ويزيت اوژانس در 2 گروه داراي تفاوت معني دار است. در حاليكه در زمينه نياز به بستري مجدد تفاوت معني دار نبوده و موارد مرگ قابل بررسي و مقايسه آماري نمي باشد.

نتيجه گيري:ترخيص زودرس نوزادن نارس با وزن 1500 گرم موجب فزوني بستري مجدد در بيمارستان نميگردد، ولي نياز به ويزيت اورژانس افزايش مييابد. جهت كاهش نياز به ويزيت اورژانس، معاينه منظم هر هفته يكبار تا يكماه و سپس هر 2 هفته يكبار تا 3 ماه پس از ترخيص توصيه ميشود.

واژه هاي كليدي:بستري مجدد، ويزيت اورژانس، وزن ترخيص، پيامد. نوزاد نارس