چگونه زندگی مادر و پدر را شیرین کنیم وقتی جنین دچار ناهنجاری است؟

دکتر محمود اشرفی* دانشیار گروه جراحی اطفال- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

دکتر عبدالحمید عمویی** رزیدنت فوق تخصصی جراحی اطفال- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

مقدمه:تقریبا 3 درصد مادران باردار که جنین زنده متولد دارند دچار ناهنجاری می باشندبیش از 50 درصد دیفکت جنین روی 9X)( می باشد 20 درصد روی دستگاه ادراری تناسلی و 15 درصد دستگاه گوارش و8 درصد قلبی عروقی و بقیه اسکلت ها و دیگر مواردند .

95 درصد تمام مورا اسپینال دیس رافیسم دیفکت اولیه تیوب عصبی است که نقص دربسته شدن تیوپ عصبی در هفته چهارم جنینی اتفاق می افتد.

مطالعه تجربی، نشان داده شده است که آسیب های ایجاد شده در تیوب عصبی مثلا در مننگومیلوسل اکتسابی ناشی از آسیبی است که مایع آمنیوتیک بر روی بافت عصبی در معرض این مایع ایجاد می کند.

با مطالعه تجربی دیگر این حالت را در گاستروشزیر ثابت کردیم .

روش : در جنین گوسفند در روز 100-90 حاملگی (140-150) در ناحیه L1-L2 ایجاد کردیم بگونه ای که در معرض مایع آمنیوتیک قرار گیرد (گروه A) و در گروه B بلافاصله کرد را با بستن پوست ناحیه دیفکت از معرض مایع آمنیوتیک دور کردیم . جنین را مجددا داخل رحم گذارده مایع آمنیوتیکرا جبران کرده (با رینگر گرم استریل) و پرده امنیون ترمیم گردید . در زمان ترم با سزارین جنین متولد و بررسی ضایعات انجام شد .

نتایج: در گروه A پاراپارزی کامل و ناکامل در تمام نوزادان گوسفند مشاهده شد. بی اختیاری ادراری و مدفوعی نیز داشتند. در گروه B یک مورد پاراپارزی ولی همگی در ادرار و مدفوع کنترل داشتند . در گروه A عضلات طولی رکتوم هیپوپلاستیک و اسفنکترآنال بطور نرمال تکامل نیافتند . در گروه B بطور نرمال عضلات طولی و حلقوی رکتوم و اسفنکترآنال تکامل داشتند.

در گروه A تغییرات هیستوپاتولوژیک ادم کلسیفیکاسیون فیبروز پرولیفراسیون عروق کاپیلری دیده میشود.در گروه Bتغییرات جزئی بوده و شمارش سلولهای گانگلیونر بطور قابل توجهی با مقایسه گروه A بیشتر بودند .

نتیجه گیری کلی: در مننگومیلوسل که بافت عصبی در معرض مایع آمنیوتیک قرار می گیرد آنرا آسیب میزند که می توان با عمل جراحی در روی جنین و اصلاح دیفکت در روی جنین مانع پیدایش این عوارض شد . بعلاوه بر اثر بستن بموقع دیفکت تیوب عصبی از پیدایش سندرم آرنولدکیاری و هیدروسفالوس جلوگیری می شود و جنین متولد شده می تواند زندگی عادی در پیش روی داشته باشد.

 

بررسي 10 ساله پوليپ كولوركتال در كودكان زير 14 سال در بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان (امين و الزهرا ) در سالهاي 80-1370

دكتر محمد هادي رفيعي (استاديار جراحي اطفال دانشگاه علوم پزشكي اصفهان)

دكتر اكبر كاظمي (استاديار كودكان دانشگاه علوم پزشكي اصفهان )

دكتر مهرداد حسين پور( رزيدنت فوق تخصصي جراحي اطفال دانشگاه علوم پزشكي اصفهان )

مقدمه :پوليپ روده مخصوصاً پوليپ جوانان از بيماريهاي مهم دستگاه گوارش كودكان مي باشد اين بيماري در افراد با سابقه فاميلي مثبت شيوع بيشتري دارد چون امكان بدخيمي در اين بيماري وجود دارد لذا شناخت و تشخيص بر اساس علائم كلينيكي و پاراكلينيكي و در نتيجه درمان ضروري به نظر ميرسد.

مواد و روشها :بر اساس يك مطالعه مقطعي ، توصيفي 200 مورد از كودكان زير 14 سال مبتلا به پوليپ كولوركتال كه در بين سالهاي 80-1370 به بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي اصفهان (امين –الزهرا) مراجعه كرده و تحت درمان قرار گرفته بودند وارد مطالعه شدند . اطلاعات پرونده آنها شامل علائم كلينيكي در بدو مراجعه و روش تشخيص و جواب پاتولوژي و شيوه درمان و سابقه فاميلي مثبت در خانواده توسط چك ليست جمع آوري با نرم افزار 11 SPSS مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت و شاخص هاي مركزي و پراكندگي آنها گزارش گرديد .

نتايج :پس از آناليز اطلاعات از بين 200 مورد مطالعه شده 85 درصد از نظر پاتولوژي پوليپ جوانان بود تنها 2 درصد پوتز جگر و 1 درصد آدنوم توبولي و 1 درصد هم آدنوم ويلوسي گزارش شده بود ميانگين و انحراف معيار سني بيماران در هنگام تشخيص 33/3 + 6/5 سال بود 55 درصد از بيماران پسر و 45 درصد دختر بودند .7/5 درصد از موارد سابقه فاميلي مثبت داشتند 85 درصد بيماران در بدو مراجعه خونريزي 31 درصد پرولاپس ركتوم ، 17 درصد يبوست 4 درصد اسهال 4 درصد دل درد داشتند و 1 درصد موارد هم با علائم انسدادي مراجعه كرده بودند . 53 درصد بيماران توسط ركتوسيگموئيدوسكوپي ، 18 درصد با كولونوسكوپي و 2 درصد با كمك باريم انما و در 27 درصد موارد تنها به وسيله معاينه فيزيكي و توشه ركتال بيماري آنها تشخيص داده شده بود . در برسي هاي پاتولوژي هيچ مورد بدخيمي يا پوليپ آدنوماتوز فاميلي و توده التهابي وجود نداشت . 91 درصد از اين بيماران با كمك آندوسكوپي پوليپكتومي شده و6 درصد با روش كوتريزاسيون و 3 درصد (6 نفر ) با جراحي لاپاراتومي درمان شده بودند .

بحث :در اين مطالعه پوليپ جوانان نسبت به انواع ديگر پوليپ از شيوع بيشتري برخوردار بود . همچنين از روشهاي آندوسكوپيك در تشخيص و درمان استفاده شده بود كه با ساير مطالعات مشابه همخواني دارد ولي علائم كلينيكي در بدو مراجعه شديدتر از ساير مطالعات بوده است كه مي تواند ناشي از كمبود آگاهي و كم توجهي والدين بيماران و يا عدم توجه كافي پزشكان به علائم كلينيكي باشد كه بايستي به آن بيشتر توجه گردد . چون پوليپ ها زمينه ساز برخي بدخيمي ها در سن هاي بالاتر هستند شناخت و درمان به موقع و غربالگري افراد با سابقه فاميلي مثبت مي تواند كمك موثري در پيشگيري از بيماريهاي وابسته به پوليپ داشته باشد .

كليد واژه ها : پوليپ كولوركتال – پوليپ جوانان – كودكان – اصفهان

مذاکره بجای مشاجره در خانواده

*عزت عراقی، کارشناس هوشبهری و مربی دانشکده پرستاری- مامایی مشهد

** فتحعلی عظیمی، کارشناس ارشد مدیریت و مربی دانشکده پرستاری- مامایی

مقدمه: همه والدین کودکشان را دوست دارند؛ به خصوص کودکان فرمانبردار و مطیع را اما آنچه باعث رفتارهای دفاعی والدین می شود احساس فشاری است که توسط کودک به آنها وارد می شود. وقتی بچه ها به طور دائم بحث می کنند و حتی به اقتدار و مقام والدین احترام نمی گذارند و به حق تصمیم گیری آنها اهمیتی نمی دهند، والدین آزرده و عصبانی می شوند.

مذاکره نه مشاجره:کل مسائلی را که توسط والدین و کودکان مورد مجادله قرار می گیرد، می توان به دو بخش عمده تقسیم کرد:

1- معیارها یا مقررات هر خانواده 2- فراپیغام

فرا پیغام رابطه بین گوینده و شنونده را بررسی می کند . اگر فرا پیغام خویشایند نباشد اثری مخرب بر مخاطب و تاثیری ناخوشایند بر گوینده دارد و رابطه را تیره و سنگین می کند . توضیح و تبیین زیاد از حد توسط والدین نیز اغلب سبب شکایت آنها می شود . والدین باید دو نکته را مورد توجه قرار دهند، یکی سن کودک و قابلیت فهم و پذیرش او و دیگری شرایط و خلق و خوی کودک، کودکان مثل خود ما گاهی حوصله یا آمادگی شنیدن را ندارند. اگر در چنین شرایطی فرزندانتان را مجبور به شنیدین توضیخات خود کنید، عملا او رابه مشاجره و جنگ و جدل فراخوانده اید. در ضمن فرزندان باید بدانند که برای انجام بسیاری کارها، نیاز به کسب اجازه از والدین خود دارند و این یک قاعده است، یک امر بدیهی و ضروری زمانی که آنها این اصل را پذیرفتند می توان بر سر چرایی اش با آنان وارد مذاکره شد. توجه کنید مذاکره نه مشاجره. گاهی لازم است که کودکمان را اگر در انجام عملی تردید داریم یا دو دل هستیم تا جایی که لازم است آنان را همراهی کنیم. وقتی ما مقابله به مثل نمی کنیم و نسنجیده احساسات فرزندمان را سرکوب نمی کنیم، مجادله و کشمکش هم بوجود نمی آید گروهی از والدین تصور می کنند اگر بلافاصله مخالفتشان را ابراز نکنند و با کودک به مجادله نپردازند توسط کودک نادیده انگاشته می شوند.در چنین مواردی کودک یا نوجوان با احساص خطرناکی مواجه می شود و در نتیجه کودکانی مستعد گناه و شرمساری می پروانیم یا کودکانی تنها و عاصی در هر دو صورت این کودکان، بزرگانی موفق نخواهند بود و تصورشان از خود و خودباوری و عزت نفس دچار اختلال است.

مقابله با خشم:کودکان هنوز نیاموخته اند که عواطف و هیجانات خود را به نحوی مناسب کنترل کنند . بنابراین این ما هستیم که به عنوان اصلی ترین الگوهای در دسترس کودک باید به آنها بیاموزیم که چگونه عواطف یا تمایلات مثل خشم را کنترل کنند، چرا که خشم باعث بروز عکس العمل های بدون تفکر می شود اینها واقعیات ناخوشایندی اند که می توان تنها با گوش دادن به شیوه موثر و عمیق و با حفظ خونسردی از بروز آنها جلوگیری کرد.پیش بینی نیز یکی از راههای مقابله با خشم و داشتن عکس العمل مناسب است . حتی در روابط بزرگتر ها با هم نیز پیش بینی کمک کننده است. گاهی می توان با کمی شوخی از شدت خشم طرف مقابل یا وخامت اوضاع کاست . شاید این نکته ظریفی است که به کار بستن آن، نیاز به کمی ذوق و قریحه یا خلاقیت دارد. توجه داشته باشید که ما هرگز نمی توانیم حق مجادله را از کودکان خود بگیریم. ایجاد فرصت برای خود مطرح سازی توسط کوکان و نوجوانان، باعث تقویت استقلال، خود محوری و تشکیل هویت در آنان می شود. در ضمن گوش دادن به شیوه مؤثر و عمیق نیز باعث می شود تا والدین پی به نقطه ضعف های خودببرند زیرا گاهی مشکلات پیش آمده، صرفا برخاسته از عملکرد خود ما یا سوء تعبیر ما از قضایاست.

واژه های کلیدی: مذاکره، مشاجره، خانواده

 

ایمنی کودکان در خانه: یک موضوع غفلت شده

زهرا طبیبی،عضو هیئت علمی گروه روانشناسی (دکتری در روانشناسی رشد) دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی

نرخ مرگ و میر کودکان به علت بیماریهای عفونی نسبت به گذشته کاهش یافته است. با این حال کودکان ما هنوز در معرض خطرات بسیاری هستند: نه خطرات ناشی از موجودات زنده میکروسکوپی و ویروس ها بلکه خطرات ناشی از سبک زندگی، محیط و رسومات اجتماعی. بزرگترین خطری که کودکان را هر روزه تهدید می کند و خیلی کمتر به آن اهمیت داده می شود، مرگ و میر و معلولیتهای ناشی از حوادث در خانه و خیابان است. چرا کودکان در خانه، مکانی که هدفش حفظ امنیت است دچار حادثه می شوند؟ به منظور فهم علت حوادث کودکان در خانه بررسی و تحلیل اطلاعات موجود لازم است. بدین ترتیب، تحقیق حاضر به این مسئله می پردازد که در کشور مان تا چه حد ایمنی کودکان در خانه مورد مطالعه قرار گرفته است؟ آیا علل بروز حوادث بررسی شده اند، آموزش های لازم برای بهبود ایمنی تا حد بوده است و چگونه به جامعه ارائه شده است؟ تحقیق با مطالعه کتب مورد نظر(فعلا) به این نتیجه می رسد که آمار دقیقی از میزان حوادث خانگی در بین کودکان وجود ندارد. مسلما شناخت اپیدمی و توزیع مرگ ها و معلولیتهای سخت ناشی از حوادث بعنوان نقطه شروع برای فهم آن بعنوان یک رویداد اجتماعی و تهیه برنامه های آموزشی ضروری است. همچنین تحقیق نشان می دهد که رفتار کودک و چگونگی مراقبت از کودک به عنوان دو عامل عمومی که منجر به حوادث کودکان می شود مطرح می گردد. عوامل محیطی (مانند پریزهای برق بدون حفاظ، بالکن ها با دیوارهای کوتاه،پنجره های بدون حفاظ) کمتر مدنظر قرار می گیرند. آموزش عمومی توصیه می شود و هدف آن بیشتر « افزایش دانش» است. چنین پنداشته می شود که افزایش دانش، ایمنی شخصی را افزایش می دهد. بطور کلی، موضوع حوادث خانگی کودکان چندان گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است و روش های پیشگیری توصیه شده بسیار ابتدائی است.