سنگ صفراوی کاذب در جریان سفتریاکسون تراپی کودکان

دکتر محمدرضا اسماعیلی*؛ فوق تخصص گوارش اطفال،استادیار گروه کودکان علوم پزشکی بابل

دکتر علیرضا اسدی؛ دستیار اطفال، دانشگاه علوم پزشکی بابل

دکتر حاجی قربان نورالدینی ؛ متخصص رادیولوژی،دانشگاه علوم پزشکی بابل

دکتر مریم سالاری ؛ پزشک عمومی ،دانشگاه علوم پزشکی بابل

خلاصه

هدف: سفتریاکسون به طور نسبتا گسترده در درمان عفونت های کودکان به کار می رود که ممکن است با عوارضی همراه باشد. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی یافته های غیرطبیعی اولتراسونوگرافی دستگاه صفراوی(سنگ یا sludge) در جریان سفتریاکسون تراپی و ارتباط این عارضه با محدودیت در خوردن، سن و جنس، و کمبود g6pd صورت گرفت.

روش مطالعه: مطالعه به روش نیمه تجربی (Quasi Experimental) انجام شد. سونوگرافی اولیه قبل از شروع سفتریاکسون و سونوگرافی مجدد در 48 تا 24 ساعت پس از شروع درمان و همچنین در روزهای پنجم، هفتم، دهم و چهاردهم در صورت تداوم درمان انجام شد.در صورت وجود یافته های غیر طبیعی (sludge یا سنگ صفراوی) سونوگرافی مجدد هفته ای 1 بار در 2 هفته اول و سپس هر 2 هفته 1 بار تا از بین رفتن این عارضه انجام شد. سپس اطلاعات توسط نرم افزار spss و تست های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. P<%5) سن، جنس، مدت زمان درمان و کمبود G6pD تاثیری در بروز این عارضه نداشت در 4 مورد سنگ یا sludge صفراوی حتی پس از دریافت 1 تا 2 دوز سفترویاکسون بروز نمود. کوتاه ترین زمان از بین رفتن این عارضه یک روز بعد از تشکیل و طولانی ترین زمان آن 17 روز بود.

نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه میزان بروز سنگ یا sludge صفراوی در جریان درمان با سفتریاکسون 5/18% بود و محدودیت در خوردن تاثیر زیادی در ایجاد این عارضه داشت.

واژه های کلیدی : سفترویاکسون،سنگ کاذب صفراوی، ناشتا، دفع دارو

 

مقایسه عوامل خطر چاقی در کودکان مبتلا و دارای وزن طبیعی

احمد نصیری ، طیبه خزاعی

چکیده :

مقدمه و هدف: شویع چاقی در کشورهای پیرشفته ودر حال توسعه هر دو رو به افزایش است. طبق مطالعات شیوع چاقی در مدرسه 10-5 درصد می باشد. چاقی در کودکان با مشکلاتی چون افسردگی ، اجتماع گریزی، آپنه و همراه است.

عوامل مستعد کننده، بی تحرکی، عادات نامناسب غذایی، چاقی والدین و... می باشند که در برخی مطالعات این عوامل با چاقی مثبت و در برخی منفی ذکر شده است.هدف این مطالعه تعیین عوامل خطر چاقی در دانش آموزان دبستانی می باشد.

روش پژوهش : در این مطالعه مورد- شاهدی با روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای، 35 دانش آموز از مدارس شهر بیرجند با BMI بالاتر از صدک 95 به عنوان گروه مورد و همین تعداد دانش آموز هم سن و هم جنس با BMI پایین تر از صدک 85 به عنوان گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. قد دانش آموزان با قد سنج سکا با دقت cm 1/0 ووزن با ترازوی دیجیتال با دقت kg 1/0 اندازه گیری و BMI والدین براساس گزارشات فردی آنها از قد و وزنشان گردید و سایر داده ها با پرسش از مادر دانش آموزان جمع آوری شد.

نتایج: از 70 کودک، 35 پسر و 35 دختر ، 14% دختران و 85 پسران چاق بودند ارتباط BMI کودکانبا نوع تغذیه در زمان شیرخوارگی با (03/0=P) و شغل والدین با(001/0=P) و تحصیلات پدر با (01/0=P) ومیزان تحرک کودکان با (002/0=P) و میزان تماشای تلویزیون (03/0=P) معنی دار بود .همین طور تفاوت میانگین سن مادران در زمان بارداری کودک و BMI والدین در دو گروه مورد شاهد معنی دار بود.

نسبت شانس چاقی کودکان با چاقی پدر (07/4-10/2= %95 CI) و با چاقی مادر (64/6-28/3= %95 CI) و با چاقی هر دو والد (06/21-55/6= %95 CI)بود.

نتیجه گیری : از آنجا که عوامل خطرساز دوران کودکی تا سنین بعدی ادامه دارد وبهترین زمان برای شناخت و پیشگیری از چاقی مشخص بوده و هر نوع برنامه ریزی در این زمینه بایستی با توجه به عوامل خطر چاقی باشد و آموزش گسترده در مدارس و جامعه را می طلبد.

کلید واژه ها: اندکس توده بدنی، چاقی، دانش آموز، عوامل خطر

 

تاثیر پودر کراتین بر شاخص های رشد در کودکان مبتلا به سیستیک فیبروزیس

دکتر حمیدرضا کیانی فر- فوق تخصص گوارش اطفال، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

چکیده

مقدمه: سیستیک فیبروزیس (cf) شایعترین بیماری کشنده ژنتیکی درگیر کننده نژاد سفید است که بصورت عمده با انسداد و عفونت راههای هوایی اختلال هضم و عوارض آن مشخص میشود. کراتین یک جزء اساسی در متابولیسم سلولی بسیاری از بافتهای با مصرف بالای انرژی در بدن است که در سلول بعنوان پیش ماده کراتین میناز برای تولید فسفوکراتین عمل میکند. با توجه به این مسئله و اهمیت بهبود بخشیدن به وضع زنگی مبتلایان به cf در این مطالعه به بررسی اثر کراتین در بهبود و رشد مبتلایان به این بیماری پرداختیم.

روش کار: با توجه به معیارهای ورود 16 بیمار مبتلا به cf انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده کراتین و دریافت کننده پلاسبو تقسیم شدند اندازه گیری قد، وزن، دور بازو و بررسی شاخصهای آزمایشگاهی؛ شامل: تستهای عملکردی کبد و کلیه گازومتری خون شریانی الکترولیهای سرم در ابتدای مطالعه، یکماه بعد و چهار ماه بعد انجام و در پرسشنامه ها ثبت شده و در پایان با کمک نرم افزار spss و آزمونهای آماری داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

نتایج: بر طبق داده های ثبت شده در هر نوبت:

1. در مدت مطالعه در وضعیت کشت حلق و میزان بستری در بیمارستان دو گروه تفاوتی دیده نشد.
2. کراتین و پلاسبو در هر دو گروه باعث بهبود شاخص های رشدی شدند ولی روند افزایش آنها در دو گروه تفاوت بارزی با هم نداشت.
3. در مدت مصرف کراتین و پلاسبو ، در تستهای آزمایشگاهی مورد بررسی تغییری ایجاد نشد.
4. در گروه مصرف کننده کراتین سطح سرمی یون سدیم نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو بالاتر بود (004/0=P)
5. در گروه مصرف کننده پلاسبو، po2 خون شریانی از گروه دریافت کننده کراتین بالاتر بود. (017/0=P)

نتیجه گیری: مصرف کراتین در مبتلایان به cf باعث بهبودی شاخص های رشیدی می شود که البته در این مطالعه ، این روند با آنچه در گروه دریافت کننده پلاسبو دیده شد ، تفاوت چشمگیری نداشت. کراتین باعث تغییر معیارهای آزمایشگاهی بیماران نشد. این یافته های تا حد زیادی با مطالعات مشابه که تاکنون در مورد اثر کراتین در مبتلایان به cf و برخی بیماریهای مزمن دیگر انجام شده، همخوانی دارد.

کلمات کلیدی : سیستیک فیبروزیس- کراتین- رشد- کودکان

 

 

بررسی شیوع ابتلا به هپاتیت A در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کبدی

دکتر محمدرضا اسماعیلی- فوق تخصص گوارش اطفال، مرکز تحقیقات کودکان، دانشگاه علوم پزشکی بابل

دکتر مجید شربتداران- متخصص پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی بابل

دکتر آتنا رضایی- پزشک عمومی

سابقه و هدف: مبتلا شدن بیماران دچار بیماری کبدی مزمن به بیماری هپاتیت حاد A ممکن است عوارض جدی را در آنان به دنبال داشته باشد. بنابراین به جهت تعیین استراتژی پیشگیری از ابتلا به هپاتیت A در این کودکان و نوجوانان ، درصدد برمی آمدیم تا فراوانی ابتلا به هپاتیت A را در میان بیماران دچار بیماری مزمن کبدی منطقه خودمان مشخص کنیم.

مواد و روشها: در این مطالعه که بر روی کودکان و نوجوانان 18-1 ساله مبتلا به بیماری مزمن کبدی مراجعه کننده به بیمارستان کودکان امیرکلا(شهرستان بابل) از ابتدای زمستان 83 تا انتهای زمستان 84 انجام شد، وضعیت آنتی بادی ضد هپاتیت (Igm,IgM)A با استفاده از روش ELIZA و با استفاده از کیت دیاسورین سنجیده شد و اطلاعات دموگرافیک بیمار شامل سن، جنس، محل سکونت و بیماری زمینه ای ثبت گردید. سپس اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS آنالیز شد و موارد P<Value<5% معنی دار تلقی گردید.

نتایج: در مطالعه ما 71 بیمار مبتلا به بیماری مزمن کبدی با میانگین سنی 9/4±1/7 سال بررسی شدند .آنتی بادی علیه ویروس هپاتیت A در 13 نفر (8/17%) مثبت بود.هیچ اختلاف معنی داری در سن، جنس و محل سکونت در بین افراد با آنتی بادی مثبت و منفی وجود نداشته است. در مطالعه ما در افراد anti-HAV مثبت، 3 نفر مبتلا به هپاتیت مزمنB ،2 نفر بیماری آترزی مجاری صفراوی، یک نفر سندرم بایلر و یک نفر مبتلا به سیروز کریپتوژنیک بودند.

بحث و نتیجه گیری : نتایج مطالعه ما نشان داد که اکثریت بیماران (2/82%) مبتلا به بیماری مزمن کبدی در منطقه ما، با میانگین سنی حدود 7 سال به هپاتیت A مبتلا نشده بودند و مستعد ابتلا به هپاتیت A می باشند.

واژه های کلیدی: آنتی بادی ضد هپاتیت A – بیماری مزمن کبدی- هپاتیت A- کودکان