امتیاز کاربران

بررسي عوامل موثربرعدم مصرف قطره آهن درشيرخواران زير 2سال

 دكتر اعظم محسن زاده، فاطمه ولي زاده، سيده فاطمه قاسمي ،دكترامير خشاياروركوهي دانشگاه علوم پزشكي لرستان، بيمارستان كودكان شهيد مدني

 

مقدمه وهدف: آهن يك ريز مغذي اساسي درتغذيه دوران شيرخوارگي است وكمبود آن سبب بروز عوارضي دررشد وتكامل كودك ميگردد.آهن درساختمان بسياري ازآنزيمهاي بدن دخالت داردبنابراين كمبودآن علاوه بربي اشتهائي سبب كاهش قدرت تمركزودقت ويادگيري كودك مي شود.مطالعات متعدد نشان داده است كه كم خوني فقرآهن ممكن است منجربه تاخير تكامل در2-1سالگي گرددكه حتي بادرمان مناسب وطولاني مدت آهن هم جبران نمي شود.هدف ازاين مطالعه تعيين عوامل موثربرعدم استفاده ازقطره آهن درشيرخواران زير2سال بود.

موادوروشها: اين مطالعه به صورت توصيفي-مقطعي انجام شد.حجم نمونه شامل تمام مادراني بود كه شيرخوار6ماه تا2سال داشتندو درنيمه دوم سال 1382به درمانگاه بيمارستان كودكان خرم آباد مراجعه كردند.روش نمونه گيري به روش ساده بود. دراين پژوهش120 نمونه شركت داشتند.اطلاعات توسط پرسشنامه جمع آوري وبا نرم افزارSPSS win موردتجزيه وتحليل آماري قرارگرفت.

يافته ها : از120مادر شركت كننده 70%سن 20تا30سال داشتندو35%تحصيلات زير ديپلم داشتند.55%شيرخواران مذكربودند.15%مادران ازقطره آهن براي كودك استفاده نكرده و60%به صورت نامرتب مصرف كرده بودند.علت عدم مصرف ومصرف نامرتب در30% عدم تحمل شيرخوار واستفراغ ،50%سياه شدن دندان هاي شيرخوار و20% سياه شدن مدفوع شيرخوار و5%به علت اينكه پرسنل مركزبهداشت قطره آهن به آنهانداده است.

 نتيجه گيري: دراين پژوهش نشان داده شدكه فقط25%ازمادران قطره آهن رابه طور كامل براي شير خوار داده بودند.باتوجه به عوارضيكه كمبودآهن دررشدوتكامل كودك برجاي ميگذارد.بايد آموزشهاي لازم دررابطه باكمبودآهن ونحوه صحيح استفادازقطره آهن رابه مادران آموزش داد.

امتیاز کاربران

دكتر نغمه نكويي نائيني

چكيده :

تغذيه مناسب نه تنها جهت پيشگيري ،‌بلكه در بهبود بيماري ها و ايفاي سلامت ، رشد ونمو و بهداشت رواني ضروري مي باشد . كودكان و نوجوانان در حال بلوغ ،‌با رشد خود نيازهاي خاصي را به مواد غذايي اصلي مانند ، پروتئين ، انرژي ، كلسيم ،‌آهن و روي مي يابند . اثرات سوء‌تغذيه در اوايل كودكي بر مغز اثر گذاشته و در اواخر آن با اثر بر هورمون ها باعث تاخير در بلوغ مي گردد . هدف كلي از اجراي اين پژوهش تعيين وبررسي ميزان و نوع محروميت غذايي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان بود . سوالهاي پژوهش عبارت بودند از ؛ 1) ميانگين انرژي دريافتي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان در مقايسه با ميانگين استاندارد چگونه است ؟ 2) ميانگين كلسيم دريافتي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان درمقايسه با ميانگين استاندارد چگونه است ؟ 3) ميانگين كلسيم دريافتي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان در مقايسه با ميانگين استاندارد چگونه است ؟ 4) ميانگين آهن دريافتي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان در مقايسه با ميانگين استاندارد چگونه است؟ 5 ) ميانگين روي دريافتي دانش آموزان مناطق محروم استان اصفهان درمقايسه با ميانگين استاندارد چگونه است ؟

روش پژوهش روش توصيفي بود . جامعه آماري  مورد مطالعه شامل كليه مدارس دخترانه و پسرانه دوره ابتدائي و راهنمايي مناطق محروم استان اصفهان در سال تحصيلي 82-81 منطقه آموزشي بود . روش نمونه گيري به صورت تصادفي خوشه اي چند مرحله اي انجام گرفت . حجم كلي نمونه برابر با 640 نفر شد كه از 64 مدرسه انتخاب شده بودند. به منظور جمع ‌آوري اطلاعات مورد نياز اين پژوهش ازدو نوع ابزاراستفاده گرديد. ابزارهاي مورد استفاده عبارت بودند از پرسش نامه يادآمد غذايي و ابزارهاي تن سنجي كه وزن و قد را مورد سنجش قرار مي دادند . روش تجزيه و تحليل آماري در اين پژوهش دردو سطح توصيفي و استنباطي انجام گرفت . نتايج تحليل آماري از روش T-student   نشان دادكه :

تمامي دختران و پسران 7 تا 14 ساله ( 100 درصد دانش آموزان) در تمام مناطق ميزان انرژي دريافتي كمتر از ميزان استاندارد دريافت مي كردند . بيشترين دريافت انرژي در منطقه غرب و كمترين دريافت آن در شمال بود . كمترين ميانگين كالري دريافتي در دختران 10 و (سپس 14) ساله و بيشترين مينگين آن در دختران 11و (سپس 7) ساله مشاهده شد . همچنين كمترين ميانگين كالري دريافتي در پسران 14 و (سپس 10) ساله وبيشترين ميانگين آن در پسران 7 و( سپس 11) ساله مشاهده شد . 65/32 درصد كودكان پروتئيني كمتر از 75 درصد استاندارد دريافت مي كردند. بيشترين ميزان كمبود ( دريافت كمتر از 75درصد ) درمنطقه جنوب ( و شهرستان دهاقان ) و سپس درشمال ( و در شهرستان برخوار) بود . با وجود اينكه منطقه غرب كمترين كمبود را داشت ، در شهرستان تيران بيشترين ميزان كمبود پروتئين نسبت به ديگرشهرها به چشم مي خورد . به طور كلي 9/30 درصد از تمامي دختران و 3/34 درصد از همه پسران مبتلا به كمبود پروتئين بودند. در كودكان دبستاني اين ميزان برابر با 7/28 %‌و در دانش آموزان دوره راهنمايي معادل با 5/36درصد بود . كمترين ميانگين پروتئين دريافتي در دختران 14 و ( سپس 13 ساله ) وبيشترين ميانگين آن در دختران 7 و (سپس 8‌ ساله) مشاهده شد . همچنين كمترين ميانگين پروتئين دريافتي در پسران 14 و ( سپس 10 ساله ) و بيشترين ميانگين آن مربوط به  پسران 7 ساله بود . تمامي دختران و پسران 7تا 14 ساله ( 100 درصد دانش آموزان ) در تمام مناطق ميزان كلسيم دريافتي كمتر از حد استاندارد دريافت مي كردند . به طور كلي ميانگين دريافت كلسيم در تمام مناطق برابر با 37/27 درصد ميزان نرمال بود ، بيشترين ميزان دريافت درشرق و كمترين مقدار آن در جنوب بود . ميانگين دريافت كلسيم در تمامي دختران به طور متوسط برابر با 47/26درصد ميزان استاندارد و در تمام پسران به طور متوسط برابر با 61/28 درصد ميزان استاندارد بود،همچنين ميانگين دريافت كلسيم در دانش آموزان دبيرستاني برابر با 08/28درصد و در دوره راهنمايي برابر با 69/26درصد ميزان استاندارد بود .بطور كلي كمترين ميانگين كلسيم دريافتي در دختران 11 (و سپس12) و بيشترين ميانگين آن در دختران 10 ( وسپس 9 ساله ) مشاهده شده است . همچنين كمترين ميانگين كلسيم دريافتي در پسران 11 ( و سپس 12) و بيشترين ميانگين آن در پسران 10 ( وسپس 9 ساله ) مي باشد. 4/50 درصد از كل دانش آموزان ميزان آهني كمتر از 75 درصد ميزان لازم براي بدن رادريافت مي كردند . همچنين 8/61 درصد كودكان دبستاني و 39 در صد دانش آموزان دوره راهنمايي مبتلا به كمبود آهن ( كمتر از 75درصداستاندارد ) بودند .2/61 دختران و 6/39 درصد پسران ميزان آهني كمتر از 75 درصد ميزان لازم براي بدن را دريافت مي كردند . كمترين ميانگين آهن دريافتي مربوط به پسران 7 ( و سپس 8 ساله)و بيشترين ميانگين آن در پسران 13 و ( سپس 14 ساله ) بوده است . تمامي دختران و پسران 7تا 14 ساله (100درصد دانش آموزان ) درهمه مناطق ميزان روي دريافتي كمتر از استاندارد دريافت مي كردند . بيشترين ميزان دريافت روي در شرق كشور و كمترين آن در  غرب بوده است . دختران 91/29 درصد و پسران 5/28 درصد ازروي مورد نياز را مصرف مي كردند ، همچنين اين ميزان در دانش آموزان دبستاني 52/27 درصد بود و در دانش آموزان دوره راهنمايي 95/30 درصد بود . كمترين ميانگين روي دريافتي در دختران 11 ( و سپس 12) ساله وبيشترين ميانگين روي دريافتي در دختران 8 ( و سپس 10 ) ساله مشاهده شد. همچنين كمترين ميانگين روي دريافتي در پسران 11 و ( سپس 12)  و بيشترين ميانگين آن مربوط به پسران 10 و سپس 7 ساله بوده است .

واژه ها ي كليدي :‌تغذيه ،محروميت غذايي ، سوء تغذيه ، تغذيه رايگان ، راهنمايي ، ابتدايي ، دانش آموزان

امتیاز کاربران

علي نعمتي،ناطق عباسقلي زاده،دكتر منوچهر براك - اردبيل –دانشكده پزشكي

 

چكيده

مقدمه و اهداف: يكي از عوامل دخيل در نارسايي رشد كودكان،مشكلات تغذيه اي است مطالعات نشان مي دهد در اكثر موارد اتيولوژي نارسايي رشد كودكان فقر غذايي مي باشد . دير از شير گرفتن كودك و تمايل كمتر براي مصرف غذاي كمكي در بين كودكان مبتلا به نارسايي رشد شايع تر است.اين مطالعه با هدف ارتباط بين روشهاي مختلف تغذيه با نارسايي رشد كودكان زير دو سال در شهرستان نمين انجام شد.

روش كار: اين بررسي يك مطالعه مورد- شاهدي است كه روي 60كودك شاهد و 60 كودك مورد(جمعا 120 كودك) مبتلا به نارسايي رشد كه تحت پوشش شبكه بهداشتي درماني شهرستان نمين بودند در طي سالهاي 82-81 انجام گرفت.

كودكان شاهد زير دو سال داراي منحني رشد نرمال بودند كه از نظر سن،جنس،تعداد و موقعيت جغرافيايي مشابه گروه مورد و به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند منحني رشد كودكان گروه مورد زير صدك سوم منحني رشد بود.اطلاعات تغذيه اي در زمينه تغذيه انحصاري با شير مادر،غذاي كمكي مصرفي شير خوار، تعداد دفعات تغذيه كمكي و تغذيه براساس ميل كودك از مادر پرسيده شد ودر پرسشنامه مربوط ثبت گرديد. نتايج بدست آمده توسط نرم افزار كامپيوتري SPSS و آزمون آماري ANOVA مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند.

يافته ها: نتايج نشان دادند تغذيه انحصاري با شير مادردر گروه شاهد بيشتر از گروه مورد بود001/0›p)، ولي هيچ اختلاف معني داري بين تعداد دفعات تغذيه اصلي، اولين غذاي كمكي شيرخوار، تغذيه مطابق ميل شيرخوار و تنوع غذايي كمكي شيرخوار در بين دو گروه مورد مطالعه مشاهده نگرديد.

نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان ميدهند كه تغذيه انحصاري با شير مادر ميتواند نقش مهمي در سلامت كودك داشته و درمقايسه باساير فاكتورهاي تغذيه از نارسايي رشد كودكان جلوگيري كند.

واژه هاي كليدي: تغذيه،نارسايي رشد،كودكان زير دو سال،شهرستان نمين

امتیاز کاربران

دكتر سيمين پرتوي استاد بيماريهاي كودكان

 

خلاصه:   كبد يكي از مهمترين ارگانهاي بدن است كه متابوليسم و ذخيره مواد غذايي را بعهده دارد. در دوران بيماري هاي كبدي تستهاي فونكسيون كبد بطور دراماتيك تغيير مي كند.

   دو نكته اساسي در اين بيماران تأمين تغذيه اي و درمان تغذيه اي مي باشد، كه اساس آنها بهبود وضعيت تغذيه اي و اصلاح سوء تغذيه و جلوگيري از صدمه بيشتر سلولي و تسريع رژنرسانس و جلوگيري يا تخفيف آنسفالوپاتي كبدي مي باشد.

   ميزان كالري مورد نياز روزانه 35-25 كيلوكالري به ازاي وزن خشك بدن و يا

 5/1-2/1 برابر مصرف روزانه انرژي بازال مي باشد.

   مصرف چربي در موارد همراه با در اين بيماران توصيه مي شود (15سي سي سه چهار بار در روز) و در بيماران Stable حداقل چربي مورد نياز روزانه براي كنترل جذب gr40 مي باشد ولي در موارد نارسايي شديد كبدي محدوديت شديدتر و رژيم بدون چربي لازم است.

   در موارد بدون آنسفالوپاتي ميزان پروتئين مورد نياز روزانه براي وزن خشك بدن g/kg1-8/0مي باشد.

   ويتامينها و مواد معدني نيز بهتر است از انواع محلول در آب استفاده شود.