تراکئوستومی   دريافت فايل pdf

اندیکاسیونهای تراکئوستومی :

• انتوباسیون طولانی مدت

• تسهیل تهویه کمکی

• عدم توانایی بیماردر اداره کردن ترشحات

• انسداد راه هوایی

• ناتوانی در انتوباسیون

• کمک به جراحی های بزرگ سروگردن

• کمک به اداره کردن ترومای زیاد وبزرگ سروگردن

مزایای تراکئوستومی نسبت به انتوباسیون :

• افزایش تحرک بیمار

• راه هوایی مطمئن وایمن تر

• افزایش راحتی

• تسهیل ساکشن کردن راه هوایی

• انتقال زودتر بیماران وابسته به ونتیلاتور ازICU

• آسیب مستقیم کمتر به حنجره

• افزایش تغذیه دهانی

• بهبود تکلم و صدا در اوردن

• کاهش مقاومت راه هوایی برای پیش برد جدا کردن از ونتیلاتور

• کاهش خطر پنومونی بیمارستانی

مراقبت از لوله تراکئوستومی :

v لوله تراکئوستومی را دور گردن بیمار محکم کنید.

v تعویض لوله تراکئوستومی:

اندیکاسیون تعویض لوله تراکئوستومی:کثیف شدن یا پارگی کاف

عوارض:قرار گرفتن در یک فضای نادرست،خونریزی و ناراحتی بیمار

در طی هفته اول از تعویض لوله تراکئوستومی اجتناب شود.

اولین تعویض تراکئوستومی توسط جراح باشد.

موارد مشکل برای انجام تراکئوستومی(چاقی،گردن کوتاه وچاق)،در این موارد باید وسایل انتوباسیون اماده باشد وبرای انتوباسیون اماده باشیم.

v مرطوب کردن هوای دمی در مراقبت از بیماران تراکئوستومی یک امر ضروری است.

v گرافی قفسه سینه

اگر در گرافی قفسه سینه قطر کاف عرضی لوله تراکئوستومی بیشتر از قطر تراشه باشد نشان میدهد که کاف بیش از اندازه باد شده و تراشه را بیش از حد متسع کرده است.

v فشار کاف تراکئوستومی باید بین 20تا25 میلیمتر جیوه باشد.

v فشار کاف کمتر از 18 میلیمتر جیوه ممکن است باعث افزایش چینهای طولی شده وباعث میکرو اسپیراسیون ترشحات جمع شده بالای کاف شود وخطرپنومونی بیمارستانی را افزایش دهد.

v زیاد بودن فشار کاف تراکئوستومی بالاتر از 25تا35 میلیمتر جیوه میتواند باعث افزایش فشار بر روی مویرگهای مخاطی شده وخطر ایسکمی وتنگی تراشه را افزایش دهد.

v فشار کاف باید بوسیله یک دستگاه کالیبره شده حداقل یکبار در هر شیفت اندازه گیری شده وثبت شود،همچنین باید بعد از هر گونه دستکاری لوله تراکئوستومی این کار باید انجام شود.

اندیکاسیون ساکشن کردن :

• وجود ترشحات در تراشه

• شک کردن به اسپیراسیون ترشحات معده در راه هوایی فوقانی

• افزایش PIP وقتی بیمار به ونتیلاتور وصل است.

• افزایش تعداد تنفس یا سرفه کردن یا هر دوی انها

• بدتر شدن تدریجی یا ناگهانی ABG

• شروع ناگهانی دیسترس تنفسی وقتی که از باز بودن راه هوایی مطمئن نیستیم.

جداکردن از تراکئوستومی :

وضعیت بالینی پایدار برای 48-24 ساعت بعد از جداکردن از ونتیلاتور

استومای تراکئوستومی میتواند بطور مشخص بهم نزدیک شود یا درطی 72-48ساعت پس از برداشتن لوله بسته شود.

باد کاف تراکئوستومی را خالی کنید ولوله را درپوش بگذارید.

توانایی برای نفس کشیدن وپاک کردن ترشحات راه هوایی از اطراف یک لوله کوچک ودرپوش گذاشته شده از یافته های مهم برای خارج کردن لوله تراکئوستومی است.

بیمارانی که در نفس کشیدن از طریق لوله تراکئوستومی در پوش گذاشته شده ناتوان هستند باید بوسیله اندوسکوپی فیبراپتیک قابل انعطاف از نظر ضایعات راه هوایی وعدم کفایت عملکرد راه هوایی مورد بررسی قرار گیرند.

عوارض تراکئوستومی :

• عوارض در 40٪-5٪ موارد تراکئوستومی اتفاق می افتد.

• مورتالیتی کمتر از 2٪ موارد

• عوارض بیشتر در موارد اورزانسی،بیماران خیلی بدحال وبچه های کوجک اتفاق می افتد.

• تراشه

• گرانولوما

• فیستول تراشه به مری

• کمتر از 1٪بیماران به علت فشار کاف تراکئوستومی دچار نکروز فشاری تراشه و یا مخاط مری میشوند.

• ریسک فاکتورها:فشارهای بالای کاف،وجود سوند معده،حرکات بیش از حد لوله وبیماری زمینه ای دیابت ملیتوس.

آموزش والدین :

موارد زیر باید به والدین آموزش داده شود:

• ساکشن کردن

• مراقبت از منفذ

• مرطوب سازی

• اکسیژن رسانی

• مراقبت و کنترل وسایل

• تراکئوستومی اورژانس

• احیای قلبی ریوی

مراقبتهای لازم بعد از تراکئوستومی درمنزل:

1- در صورت هوشياری قلم وکاغذ جهت برقراری ارتباط در اختيار وی قرار دهيد.

2- بهتر است وضعيت بيمار نيمه نشسته باشد.

3- از ثابت بودن لوله تراکئوستومی بوسيله بندهای آن مطمئن باشيد.

4- بهداشت دهان و دندان فراموش نشود.

5-برای شروع رژيم غذايی (بدون لوله بينی معده ) بهتر است ابتدا از تکه های کوچک يخ استفاده شود.

6-رژيم غذايی بايد نرم و مايع باشد.

7-غذا خيلی داغ نباشد.

8-به بيمار آموزش داده شود که می تواند جهت حرف زدن روی منفذ ايجاد شده را به مدت کوتاهی بگيرد (به مدت کوتاه).

9-بهتر است قبل از شروع و انجام هر کاری دستها به دقت شسته شوند.

10- با کف يک دست انگشت شست دست ديگر رابه صورت چرخشی شستشو دهد.

نوک انگشتان يک دست را در کف دست ديگر فشرده و با حرکت چرخشی کاملاً شستشو و تميز کند و بالعکس

11- هر يک از اعمال مذکور در شستشوی صحيح دستها بايستی 5 بار تکرار شود.

12-دستها و مچ را کاملاً آبکشی کنيد.

13- زمان استاندارد جهت شستشوی صحيح دست 3-1 دقيقه می باشد.

توجهبه نکات زير ضروری است:

1- در صورتی که متوجه تغيير رنگ بافت اطراف ناحيه تراکئوستومی شديد به پزشک مراجعه کنيد .

2- در موقع ابتلاء به سرما خوردگی و يا عفونتهای مجاری تنفسی و ريه جهت پيشگيری از عفونت اين ناحيه با پزشک مشورت کنيد.

3- بهتر است مستقيم در معرض هوای سرد قرار نگيريد چون باعث خشکی مخاط اين ناحيه و سرفه می شود.

4-هميشه ناحيه تراکئوستومی را تميز نگه داريد .

5- بهتر است مستقيم در معرض هوای سرد قرار نگيريد چون باعث خشکی مخاط اين ناحيه و سرفه می شود.

6-ايجاد رطوبت کافی محيط اهميت زيادی دارد و می توان با استفاده از دستگاه بخور، رطوبت کافی در محيط ايجاد کرد .

7- سردی بيش از حد هوا يا خشک بودن هوای محيط می تواند سبب آزردگی بيمار شود .

8- با هر سرفه مقدار زيادی خلط از دهانه تراکئوستومی خارج خواهد شد که به مرور زمان برطرف می شود.

9- بدليل اينکه هوا بدون گرم و مرطوب شدن بطور مستقيم وارد تراشه می شود، درخت تراشه و برنش برای جبران اين حالت مقدار زيادی موکوس ترشح می کند لذا بيمار دچار حملات مکرر سرفه می شود و ممکن است از سرفه های پر سروصدا و خلط دار خود، ناراحت باشد، به او اطمينان دهيد که با گذشت زمان اين ناراحتی ها کمتر خواهد شد.

تراكئومالاسي

يك مشكل دينامك در تراشه است كه به طور غير فعال عمل كرده و در آن نيروي بيروني (فشار خارجي بر روي تراشه) باعث روي هم خوابيدن و انسداد تراشه مي شود.

تراكئومالاسي ممكن است محدود به قسمتي از تراشه و يا در تمام طول تراشه را درگير كرده باشد.

اگر برونش ها را نيز درگير كرده باشد تراكئوبرونكومالاسي گويند.

در برونكومالاسي ضعف موضعي در روي هم خوابيدن يك يا دو برونش اصلي بدون درگيري تراشه ديده مي شودكه بسيار نادر است.

 

به دو دسته تقسيم مي شوند:

• نوع اوليه:

درصورت نارس بودن غضروف هاي تراشه و برونش به آن نوع اوليه گويند.

• نوع ثانويه:

اگر تخريب غضروف سالم در اثر عوامل ديگر ايجاد شود نوع ثانويه گويند .

علائم :

• بيشترين علائم مربوط به انسداد راه هوايي در حين بازدم (به ندرت در دم) است

• اين كودكان داراي سرفه هاي خشك هستند .

• عدم تخليه ترشحات راه هوايي دارند .

• عفونت مكرر ريوي دارند .

• در موارد شديد نياز به لوله گذاري تراشه و يا تراكئوستومي و تهويه مكانيكي با فشار بالا هستند .

• استريدور در موارشديد انسداد

• هيپوكسي

درمان :

به دو دسته تهاجمي و غير تهاجمي تقسيم بندي مي شود :

• تهاجمي:

بيماراني كه حملات تهديد كنند حيات ، نياز به تهويه طولاني مدت ، پنوموني عود كننده و يا انسداد راه هوايي دارند احتياج به درمان تهاجمي دارند .

درمان انتخابي:

در دهه گذشته آئورتوپكسي

• درمان غير تهاجمي :

در بعضي از بيماران كه انسداد راه هوايي شديد و لوله گذاري طولاني مدت ، و تهويه طولاني مدت با فشار مثبت ندارند اين روش انتخاب مي شود.

با افزايش سن (1 تا 2 سالگي ) بهبود مي يابند.

با افزايش سن اندازه ناي بزرگ تر شده و غضروف هاي آن محكم تر مي شوند و همچنين مدياستن بزرگ و محافظت بيشتري براي ناي ايجاد مي كند.

مراقبت هاي پرستاري :

• مايع درماني كافي جهت رقيق شدن ترشحات

• بخور براي كمك به خروج ترشحات

• فيزيوتراپي قفسه سينه

• ساكشن براساس نياز بيمار

• تغيير پوزيشن مناسب جهت خروج ترشحات

• جلوگيري از انسداد راه هوايي در بازدم (تنفس لب غنچه ايي)

لوسمی leukemia))   دريافت فايل pdf

واژه لوسمـی (Leukemia) به معنی «خون سفید» می‌باشد. در این بیماری مغز استخوان به شکل غیر عادی تعداد زیادی سلول خونی می‌سازد که شکل و کارکرد آن‌ها با سلول‌های سالم متفاوت است و در اثر آن ساخت گلبول‌های سفید طبیعی کاهش یافته و در نتیجه سیستم ایمنی ضعیف می‌گردد، حتی تولید سایر سلول‌های خونی مثل گلبول‌های قرمز و پلاکت‌ها نیز تحت تأثیر این وضعیت قرار می‌گیرد.

شیوع لوسمی :

شیوع لوسمی در مردان بیشتر از زنان بوده و معمولاً احتمال بروز آن در هر سنی وجود دارد ولی معمولاً در افراد بالای 60 سال بیشتر مشاهده می‌شود. عواملی مثل سابقه ابتلا به برخی بیماری‌های خونی، سابقه ابتلا به سرطان در خانواده، قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزه و سرطان‌زا، مصرف دخانیات، آلاینده‌های موجود در هوا و محیط زیست، بدی تغذیه و ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن در افزایش ابتلا به بیماری موثر است .

انواع لوسمی :

این بیماری را می‌توان بر اساس نوع سلول‌های خونی مبتلا به دو نوع کلی تقسیم کرد :

* نوعی که لنفوسیت‌ها (گروهی از گلبول‌های سفید) را درگیر می‌کند. این دسته از گلبول‌های سفید بافت‌های لنفاوی (غدد لنفاوی، طحال و لوزه‌ها) را می‌سازند که از اجزاء اصلی سیستم ایمنی بدن محسوب می‌شوند.

* نوعی که سلول‌های مغز استخوان را که بعداً به گلبول‌های قرمز، سفید و پلاکت تبدیل می‌گردند، درگیر می‌نماید.

درمان لوسمی :

در درمان این بیماری بسته به شرایط و وضعیت بیمار از الگوهای مختلف درمانی علاوه بر روش‌های معمول مثل شیمی درمانی و پرتو درمانی استفاده می‌شود.

درمان غذایی :

در کنار استفاده از روش‌های درمانی گوناگون، توجه به رژیم غذایی بیمار در بهبود کیفیت زندگی، افزایش تحمل و پاسخ بهتر به درمان، بسیار ضروری است. به عبارتی در تمام طول دوره بیماری همگام با دارو درمانی باید وضعیت تغذیه و دریافت غذایی بیمار نیز توسط یک متخصص رژیم درمانی ارزیابی و کنترل گردد.

طبیعت این بیماری و روش‌های درمان معمول آن، غالباً با عوارض جانبی خاصی مثل بی‌اشتهایی، کاهش وزن، خستگی، حالت تهوع و استفراغ، اسهال، یبوست و افزایش خطر ابتلا به عفونت‌ها و ... همراه می‌باشد که برای تعدیل و کنترل نسبی بسیاری از آن‌ها، اعمال یکسری توجهات و مداخلات تغذیه‌ای مثمر ثمر خواهد بود.

به دلیل تضعیف سیستم ایمنی احتمال بروز مسمومیت‌های غذایی در این بیماران بیشتر است، بنابراین باید در تهیه و آماده‌سازی غذای آن‌ها موازین بهداشتی و ایمنی به طور کامل رعایت گردد.

در درجه اول باید برای بیمار یک برنامه غذایی مناسب، متعادل و متنوع با هدف تأمین نیاز روزانه به انرژی و مواد مغذی تنظیم گردد به گونه‌ای که در آن از تمام گروه‌های اصلی غذایی در وعده‌ها استفاده شود.

به جهت پیشگیری از افت وزن و لاغری مفرط در این افراد مخصوصاً کسانی که با مشکل بی‌اشتهایی نیز مواجه هستند، می‌توان تعداد وعده‌های غذایی را به 6 تا 8 وعده در روز افزایش داد و در هر وعده، در حجم کم از غذاهای مقوی و مغذی استفاده کرد. فراموش نکنید که تهیه انواع غذاهای مورد علاقه، در افزایش میل بیماران به خوردن موثر می‌باشد.

برای افزایش انرژی دریافتی روزانه در بیماران لاغر، می‌توان از مقدار متعادلی مواد غذایی پر کالری مثل کره، خامه، ماست و شیر پرچربی، انواع روغن‌های مایع مناسب (روغن زیتون، کانولا، آفتابگردان و...)، مغزها و دانه‌ها (پسته، بادام، گردو، کنجد و...) در وعده‌های بیمار استفاده کرد .

دریافت مقدار کافی پروتئین با ارزش بیولوژیک بالا در بازسازی عضلات، استخوان‌ها، پوست، خون و تقویت سیستم ایمنی بیمار مبتلا به لوسمی نقش موثر دارد. از بهترین منابع پروتئین می‌توان به گوشت قرمز بی‌چربی، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ، شیر و لبنیات، حبوبات، مغزها و دانه‌ها اشاره کرد .

مواد غذایی مفید :

در وعده‌های غذایی روزانه بیماران استفاده از این منابع غذایی تاکید می‌گردد: استفاده از انواع میوه، آب‌میوه‌های طبیعی و سبزی‌های تازه و متنوع در برنامه وعده‌های غذایی بیمار به تأمین نیاز آن‌ها به ویتامین‌ها (مثل ویتامین C و بتاکاروتن ) و مواد معدنی مورد نیاز کمک می‌کند.

آموزش به بیمار :

*به یاد داشته باشید که ایجاد محیطی گرم، شاد و دوستانه در کنار افراد خانواده و آشنایان در بهبود اشتها و بهتر غذا خوردن این بیماران موثر خواهد بود.

انواع غذاهایی که بافت نرم و لطیفی دارند (شیر موز، معجون، شیر برنج، حلیم، فرنی و ...) برای آن دسته از بیماران که به زخم‌های دهانی مبتلا هستند، مفید می‌باشد.

* به دلیل تضعیف سیستم ایمنی احتمال بروز مسمومیت‌های غذایی در این بیماران بیشتر است، بنابراین باید در تهیه و آماده‌سازی غذای آن‌ها موازین بهداشتی و ایمنی به طور کامل رعایت گردد (شستن دست‌ها، تمیز بودن ظروف و مواد اولیه مصرفی، قرار دادن غذا در یخچال ) و ...

* تشویق بیماران به یک فعالیت بدنی سبک و منظم روزانه در بهبود اشتها، تقویت عضلات، کاهش خستگی، آرامش، تخفیف اضطراب و استرس آن‌ها موثر می‌باشد.

در صورت داشتن حالت تهوع، استفراغ، یبوست، کم خونی و زخم دهان

حالت تهوع و استفراغ یکی از عوارض و مشکلات شایع در شیمی درمانی است. برای تخفیف آن:

* در برنامه غذایی بیماران از غذاهای سنگین، چرب و سرخ شده کمتر استفاده کنید.

* مقدار و حجم غذا را در هر وعده کاهش دهید.

* از مواد غذایی و خوراکی‌های خنک (مثل بستنی، بستنی یخی، یخ در بهشت، آب‌میوه خنک، شربت خنک حاوی عرق نعناع و ...) و یا غذاهای حاوی زنجبیل استفاده نمایید.

* خوردن مقداری نان خشک، کراکر یا نان سوخاری قبل از حرکت و بلند شدن بیمار از رختخواب تا حدودی در کاهش حالت تهوع موثر است.

* در صورت ابتلا به یبوست استفاده از میوه و سبزی تازه، غلات کامل و سایر منابع حاوی فیبر غذایی در برنامه روزانه بیمار و همچنین نوشیدن مقدار کافی آب و مایعات کمک کننده خواهد بود.

* در شرایط بروز کم خونی در بیماران با نظر پزشک می‌توان از مکمل آهن و اسیدفولیک استفاده کرد، علاوه بر آن گاهی اوقات برای آن دسته از بیماران که مصرف غذایی خوبی ندارند، تجویز مکمل‌های مولتی ویتامین، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها ضروری به نظر می‌رسد.

* انواع غذاهایی که بافت نرم و لطیفی دارند (شیر موز، معجون، شیر برنج، حلیم، فرنی و ...) برای آن دسته از بیماران که به زخم‌های دهانی مبتلا هستند، مفید می‌باشد.

تراكئومالاسي      دريافت فايل pdf

يك مشكل دينامك در تراشه است كه به طور غير فعال عمل كرده و در آن نيروي بيروني (فشار خارجي بر روي تراشه) باعث روي هم خوابيدن و انسداد تراشه مي شود.

تراكئومالاسي ممكن است محدود به قسمتي از تراشه و يا در تمام طول تراشه را درگير كرده باشد.

اگر برونش ها را نيز درگير كرده باشد تراكئوبرونكومالاسي گويند.

در برونكومالاسي ضعف موضعي در روي هم خوابيدن يك يا دو برونش اصلي بدون درگيري تراشه ديده مي شودكه بسيار نادر است.

 

به دو دسته تقسيم مي شوند:

• نوع اوليه:

درصورت نارس بودن غضروف هاي تراشه و برونش به آن نوع اوليه گويند.

• نوع ثانويه:

اگر تخريب غضروف سالم در اثر عوامل ديگر ايجاد شود نوع ثانويه گويند .

علائم :

• بيشترين علائم مربوط به انسداد راه هوايي در حين بازدم (به ندرت در دم) است

• اين كودكان داراي سرفه هاي خشك هستند .

• عدم تخليه ترشحات راه هوايي دارند .

• عفونت مكرر ريوي دارند .

• در موارد شديد نياز به لوله گذاري تراشه و يا تراكئوستومي و تهويه مكانيكي با فشار بالا هستند .

• استريدور در موارشديد انسداد

• هيپوكسي

درمان :

به دو دسته تهاجمي و غير تهاجمي تقسيم بندي مي شود :

• تهاجمي:

بيماراني كه حملات تهديد كنند حيات ، نياز به تهويه طولاني مدت ، پنوموني عود كننده و يا انسداد راه هوايي دارند احتياج به درمان تهاجمي دارند .

درمان انتخابي:

در دهه گذشته آئورتوپكسي

• درمان غير تهاجمي :

در بعضي از بيماران كه انسداد راه هوايي شديد و لوله گذاري طولاني مدت ، و تهويه طولاني مدت با فشار مثبت ندارند اين روش انتخاب مي شود.

با افزايش سن (1 تا 2 سالگي ) بهبود مي يابند.

با افزايش سن اندازه ناي بزرگ تر شده و غضروف هاي آن محكم تر مي شوند و همچنين مدياستن بزرگ و محافظت بيشتري براي ناي ايجاد مي كند.

 

مراقبت هاي پرستاري :

• مايع درماني كافي جهت رقيق شدن ترشحات

• بخور براي كمك به خروج ترشحات

• فيزيوتراپي قفسه سينه

• ساكشن براساس نياز بيمار

• تغيير پوزيشن مناسب جهت خروج ترشحات

• جلوگيري از انسداد راه هوايي در بازدم (تنفس لب غنچه ايي)

 

 

 

 

 

اسپری استنشاقی    دريافت فايل pdf

اسپری استنشاقی وسیله ای است که به واسطه آن دارویی خاص و بامقدارمعین به صورت ذرات بخاردرآمده و همراه با هوای تنفسی به آسانی وارد ریه هامیشودواثرات درمانی خودراباتاثیرمستقیم برراههای هوایی نشان میدهدداروهای استنشاقی نسبت به داروهای خوراکی وتزریقی کم عارضه ترو موثرترند.

هدف از استفاده از داروهای استنشاقی

- تسکین تنگی نفس

- رقیق کردن ترشحات تنفسی ودفع آسانتر آنها

- پیشگیری از تجمع ترشحات تنفسی

داروهاي تسكين دهنده :( سریع الاثر )

این داروها اثرخودراباشل كردن عضلات ديواره مجاري هواي ياعمال ميكنندوبه اينطريق باعث ميشوندكه اين مجاري بازمانده وهوا به راحتي وارد وخارج شود. نتيجه اينكارآن است كه تنفس فرد به آساني انجام ميشود. اين اسپري هاسریع الاثربوده ، معمولا به رنگ آبی هستند و درهنگام بروز تتگی نفس بيمارمصرف ميشوند.مانند سالبوتامول ، آتروونت و...

داروهاي پیشگیری کننده : ( کورتیکواستروئیدها )

این داروها با كاهش وكم كردن التهاب درمجراي هوايي،اثرخودرااعمال ميكنندودرنتيجه باعث كاهش تحريك پذيري آنهاگردیده و نقش پیشگیری کننده دارند. اسپری های استروئیدی معمولا به رنگ قهوه ای یا نارنجی هستند .مانند بکلومتازون،فلوتیکازون و...

بيشتر كساني كه از اسپري دهاني استفاده مي كنند حتي كساني كه سالها از اين شكل دارويي مصرف ميكنند روش استفاده صحیح از اسپری را نمی دانند و در نتیجه دارو به خوبی اثر نمی کند و به دليل همين خطا جواب مناسبي از دارو نمي گيرند!!!

به منظور استفاده صحیح از اسپری ، توصیه می شود به نکات ذیل توجه فرمایید تا از حداکثر اثر درمانی دارو برخوردار شوید.

قبل از مصرف اسپری از خوب کار کردن آن مطمئن شوید ، چنانچه برای مدت حداقل یک هفته یا بیشتر از اسپری استفاده نشده است ، یکبار قبل از مصرف آن را امتحان کنید .

دارو را حتما از نور و حرارت محافظت كنيد؛ چون بدون آن كه متوجه شويد، خاصيت خود را از دست مي‌دهد.

قبل از مصرف اسپری را تکان داده و بهتر است داخل دهان را با آب بشویید تامحوطه دهان از ذرات غذا یا مواد خارجی پاک شود ، بدین طریق احتمال ورود این ذرات هنگام تنفس به حلق وحنجره از بین می رود .

هنگام اجرای مراحلی که نیاز به تنفس دقیق دارد عجله نکنید.

اگر دوز مصرفي داروی خود را فراموش كرديد، به محض به ياد آوردن آن را مصرف كنيد، مگر زماني ‌كه كمتر از يك تا 2 ساعت به دوز بعدي زمان مانده باشد..

اگر از دو اسپری همزمان با هم استفاده می کنيد ابتدا اسپري حاوی مواد مؤثره گشاد کننده مجاری هوايی شامل سالبوتامول، آتروونت و... استفاده شود، سپس بعد از یک ربع ساعت از اسپری های ضد التهاب و کورتيکواستروئيد شامل بکلومتازون، فلوتيکازون و ... استفاده نمایید.به این ترتیب جذب دارو بهتر و تاثیر آن مطلوبتر خواهد بود.

پس از مصرف دهان را با آب گرم شستشو دهید. اين مرحله بسيار اهميت دارد مخصوصا راجع به داروهاي استنشاقي كورتيكواستروئيد چون ممکن است باعث ايجاد آفت و كلفتي تارهاي صوتي وپوسيدگي دندان ها شود !

در هنگام بروز حمله آسم باید از اسپری سریع الاثر استفاده کرد..

 

نحوه استفاده از اسپری

1-اسپری را کاملأ تکان دهيد وآن را به صورت وارونه وعمودی دردست بگیرید .

2. سرپوش ظرف را برداريد.

3. سرکودک راکمی به عقب خم کنيد.

4.دهانه اسپری را در دهان کودک گذاشته واز اوبخواهید لبها رابه دور آن محکم ببندد واجازه عبور هوا را ندهد.

5- يک پاف از اسپری را بزنيد و همزمان کودک باید يک دم عميق وآهسته انجام دهد.

6-اسپری را از دهان کودک خارج کرده ،در حالی که دهانش بسته است حداقل 10 ثانیه و یا هر مقدار که می تواند نفسش را در سینه حبس کند.

7-به آهستگی هوا را بیرون داده و تنفس ممعمولی را ادامه دهد.

8- بين هر پاف حداقل يک دقيقه فاصله بگذاريد.

9-پس از مصرف ، پوشش دهانه اسپری را دوباره بگذارید تااز ورود گرد و غباربه داخل آن جلوگیری شود.

 

نحوه استفاده از دمیار

قبل از مصرف اسپری را به خوبی تکان دهید

پس از برداشتن در پوش، قسمت دهانی آن را به انتهای دمیار وصل کنید .

چنانچه کودک قادر است حتی الامکان نفس خود را بیرون دهد ،سپس قسمت دهانی دم یار روی دهان و بینی کودک قرار داده وبا نگهداشتن آن از خروج هوا از اطراف ماسک جلوگیری نمایید.

اسپری را فشار داده تا دارو وارد محفظه دمیار شود . ( هربار فشار اسپری یک پاف محسوب می شود) حداقل به مدت 10 ثانیه(از 1تا10 بشمارید)منتظر بمانید تا کودک با نفسهای عمیق و آهسته دارویی راکه وارد فضای درونی دمیار شده است را استنشاق کند .

چنانچه که از دمیار استفاده نشود ، باتوجه به اینکه کودک درک درستی از استنشاق صحیح داروندارد ،ممکن است دارو در دهان و گلو رسوب کند ویا در اثر بلعیدن آن ، دارو وارد معده شود درنتیجه دارو به ریه وارد نمی شود و اثر نمی كند.